غریبه

من با توام غریبه ی همواره آشنا

عشق تو تازه کرد غم کهنه ی مرا

این بار هم گناه نگاه تو پای من

قدری بخند تا شوم از غصه ها رها

در لحظه های پر طپش زندگی بیا

با هم شویم یکدل و یکرنگ و یکصدا

از کوچه با غ عشق اگر می کنی گذر

یک دامن از شکوفه بیاور برای ما

وقتی تو از دریچه بتابی بدون شک

خورشید می شوند تمام ستاره ها

مهتاب بی نشان غزل های روشنم

هرگز نمی شوی ز شبم لحظه ای جدا

هرچند باز قسمت من نیست دیدنت

با این وجود بازصدا می کنم ترا

حالا برای بردن سرنا به شهر عشق

وقتی نمانده است کمی زودتر بیا